ท่้องเที่ยวกรุงเทพฯ วันที่๒ (๐๙-๐๔-๕๒)

วันนี้เป็นวันที่๒ (๒ คน) สำหรับการเที่ยวกรุง  ไม่ได้มีอะไรพิเศษนักสำหรับจุดหมายปลายทาง
เป็นเพียงที่ๆคุ้นเคยสำหรับคนบางคน  และขณะเดียวกันก็เป็นที่พิเศษๆสำหรับคนบางคน  เช่นกัน
01
ผมขอเริ่มต้นการเดินทางวันนี้จากรถ taxi อีกตามเดิมแต่จุดหมายไม่ใช่สถานีรถไฟฟ้าแต่อย่างใด  วันนี้ผมมีเพื่อนเดินทาง  ผมกำลังเป็นหาเพื่อนเพื่อติดรถไป(สบาย)
วันนี้ taxi ไม่มีสีโชคดีจัง02
เราเริ่มต้นที่แรกของวัน โดยจอดรถที่โรงหนังกรีนรามา  ใช่แล้วครับจุดหมายที่แรกของเราคือ “พาหุรัด-สำเพ็ง”
03
อาหารเที่ยงวันนี้เป็นส้มตำ ไก่ทอด น้ำตกหมู และส้มตำปูปลาร้า ร้านนี้ไก่ทอดเป็นสูตรทีเด็ด ทอดสีไม่เข้มออกสีขาว  เพื่อนมีการคาดเดาว่าเพราะเปลี่ยนน้ำมันบ่อย(ทำตัวเป็นผู้รู้เอามากๆ)  รสชาติจะออกเค็มนำ  ร้านหาไม่ยาก ห่างจากกรีนรามาเพียงบล็อกเดียว  ไก่ทอดขอแนะนำช่วงสะโพก
04
หลังจากอ่มอร่อยกับมื้อเที่ยงเสร็จ ผมหันไปเห็นตึกสีเหลืองต่นสะดุดตา  ผมรู้สึกประทับใจกับอาคารหลังนี้พอสมควร  ไม่ใช่เรื่องสีที่สะดุด ไม่ใช่เรื่อง ช่องเปิดที่ดูคิดมา  แต่ผมกลับประทับใจกับทัศนคติ และมุมมองที่เจ้าของร้านมีต่อการออกแบบ  มันไม่ได้ยากเลย  พอผมหันหลังเพื่อมุ่งหน้าไปยังเป้าหมายต่อไป  คำว่าอาคารหลุดลอยออกไปจากใจผมแล้ว  ผมรู้สึกถึงมันในคำว่า “สถาปัตยกรรม” ซะมากกว่า  คงเป็นความรู้สึกเดียวกับที่
มีส ฟาน เดอ โรห์ กล่าวว่า “สถาปัตยกรรมมันเกิดตั้งแต่เรา ตั้งใจ เรียงอิฐสองก้อนมาต่อกันเเล้ว”
05
ผมเริ่มเดินดุ่มๆ เข้าเขตพาหุรัด  เพื่อเก็บบรรยากาศตามข้างทาง  หลายคนอาจจะสงสัยว่าตาลุงแขกสอง-สามคนนี้มายืนทำอะไรกัน  เค้ากำลังยืนวัดผ้าตามที่ลูกค้ามาสั่งกัน  ปกติจะสั่งกันเป็นเมตรว่า  เอากันกี่เมตร  พอสั่งปุ๊บ ตาแขกทั้งหลายก็จะมีวิธีดึงม้วนผ้าอย่างรวดเร็วออกจากแกนกลาง  [...]