Shade of retro / 24 June 2009

ทุกอย่างอิ้ออึงไปด้วยความคิดในหัว.   หูอิ้อ.   ตัวชา.
เสียงเพลงจากบรรยากาศค่อยๆเร่งตัวออกมาตามสติที่ฟังมัน
สติจดจ่อกับความคิดและเสียงเพลงไปพร้อมๆกัน

ลูกตาเริ่มแห้ง…….

ครองสติแบบโดดเดี่ยว  สบายตัวแต่ล่องลอย
อยากหาอะไรหนักๆมาทำให้หายล่องลอย
ตกลงความหนักอึ้งกับความล่องลอย.  อันไหนคือสิ่งมีค่า ??

คำตอบตอนนี้คือ “ตัวเรา.  ความคิดเรา.  ในสถานการณ์ของเรา”
มันจะบ่งบอกเองว่าเราอยากหนักอึ้งหรือเบาหวิว
ไม่มีคำตอบที่เป็นหนึ่งเดียวตลอดไป